چگونگی تغییر شکل خانواده‌ها به واسطه جنین‌های چند دهه‌ای منجمد

این هفته یک نوزاد با رکورد بی‌سابقه به دنیا خوش آمد گفتیم. تدیوس دنیل پیرس، که در طول آخر هفته به دنیا آمد، از یک جنینی تشکیل شده بود که برای 30 سال و نیم در ذخیره‌سازی منجمد بود. می‌توانید او را «بزرگ‌ترین نوزاد جهان» نامید.

والدین او، لیندسی و تیم پیرس، هنگامی که این جنین ایجاد شد تازه فرزند بودند. لیندا آرچرد، که جنین را اهدا کرده بود، تجربه را با واژه‌های «واقع‌گرایانه» توصیف کرد.

داستان‌هایی مانند این هم نشان می‌دهند چگونه فناوری‌های تولید به ارث‌بردن خانواده‌ها را شکل می‌دهند. تدیوس اکنون یک خواهر 30 ساله و یک دخترخاله 10 ساله دارد. لیندسی و تیم والدین زاده‌اند، اما ژن‌هایش از دو نفر دیگری ست که سال‌ها پیش جدا شدند.

و در حالی که نوزاد تدیوس یک شکست‌ناپذیر بوده، تعداد زیادی از نوزادان دیگر از جنین‌هایی که برای مدت طولانی منجمد شده‌اند به دنیا آمده‌اند.

تدیوس عنوان «بزرگ‌ترین نوزاد جهان» را از دوقلوهای لیدیا آن و تیموتی رونالد ریدگوی که در سال 2022 به دنیا آمده‌اند و از جنین‌هایی تشکیل شده‌اند که 30 سال پیش، در سال 1992 ایجاد شدند، دریافت کرده است. قبل از آن، این عنوان به مالی گیبسون تعلق داشت، که از جنینی برای 27 سال در ذخیره‌سازی استفاده شد.

این داستان‌های شگفت‌انگیز نشان می‌دهند که ممکن است محدودیتی برای زمانی که جنین‌ها در ذخیره‌سازی باشند، وجود نداشته باشد. حتی پس از بیش از 30 سال منجمد بودن در دمای -196 درجه سانتی‌گراد، این سلول‌های ریز می‌توانند احیا شده و به نوزادان سالم تبدیل شوند. (طرفداران زنجیره‌های سرمایه‌داری اینگونه انسان‌های رشد‌یافته را تنها می‌پذیرند.)

این داستان‌ها همچنین به یادآوری خدمت داده‌اند ک

منبع: https://www.technologyreview.com/feed/